meble sklep
 
Koszyk jest PUSTY
 
 

Podaj swój adres e-mail

Inne

 (590)

winorośl i wino


Winorośl - dobór odmian, sposób uprawy krzewów, pielęgnacja, nawożenie, nawadnianie i ochrona, wszystko o produkcji wina
Powiadom gdy będzie dostępny
E-mail   Telefon
Autor: Roman Myśliwiec
Tytuł: WINOROŚL I WINO
Rok wydania: 2006
Miejsce wydania: Warszawa
Oprawa: miękka
Format: 145x205 mm
Ilość stron: 264+32
Międzynarodowy Standardowy Numer Książki: ISBN 83-09-01840-1

Opis
Spis treści

WINOROŚL l WINO to w ostatnich latach bardzo modny temat. Winnice są zakładane w wielu rejonach kraju, nawet północnych, i powstają tam całkiem  interesujące wina. Jest to dowód, że o dobrym winie nie decyduje tylko natura - lokalny klimat, ale w bardzo dużym stopniu umiejętności i zaangażowanie winiarza.

Winiarstwo to trudna sztuka, to zawód dla pasjonatów. Wymaga sporej wiedzy, samozaparcia i cierpliwości. Dla najlepszych, którym uda się produkować dobre wino, będzie to w przyszłości dochodowe zajęcie. Niniejsza książka i wszystkie moje publikacje wydane w Państwowym Wydawnictwie Rolniczym i Leśnym miały na celu stworzenie teoretycznych podstaw odradzającego się polskiego winiarstwa. Czas pokaże, czy udało się ten cel osiągnąć. Wszystkim, których zaraziłem „bakcylem" winorośli i wina, życzę wytrwałości, samych sukcesów, a przede wszystkim DOBREGO WINA.

Wszystkie skarby świata nie są tyle warte, co w odpowiedniej chwili kieliszek dobrego wina" (chińskie)

 

W ostatnich latach obserwuje się w Polsce wyraźny wzrost zainteresowania uprawą winorośli i winiarstwem. Powodów tego stanu jest co najmniej kilka:
- pojawienie się w uprawie nowych odmian winorośli, tzw. mieszańców złożonych, bardziej przystosowanych do polskiego klimatu;
- otwarcie na kulturę zachodnioeuropejską, szczególnie widoczne po integracji Polski z Unią Europejską;
- wzrost wiedzy konsumentów o dietetycznych i zdrowotnych właściwościach wina i idący za tym wzrost spożycia wina zamiast alkoholi wysokoprocentowych;
- poznanie uprawy winorośli i winiarstwa w praktyce, dzięki wyjazdom do pracy w zachodnioeuropejskich winnicach oraz coraz liczniejszej literaturze na ten temat wydawanej w Polsce;
- poszukiwanie nowych źródeł dochodu w polskim rolnictwie;
- ocieplanie się klimatu Polski, sprzyjające uprawie winorośli.

Wieloletnie próby wskazują na to, że także w chłodniejszym polskim klimacie możliwe jest wyprodukowanie wina dobrej jakości, które można korzystnie sprzedać. Szansą dla polskich winiarzy są najnowsze odmiany winiarskie, tzw. mieszańce złożone, wyróżniające się wyższą od odmian winorośli właściwej wytrzymałością na mróz i odpornością na choroby oraz wysoką i regularną plennością.

Doskonale nadają się do upraw integrowanych, a także ekologicznych (organicznych). Opłacalność uprawy odmian przetwórczych można znacznie zwiększyć, przerabiając owoce i sprzedając wino we własnym gospodarstwie lub lokalnej gastronomii. Zdrowe naturalne wino gronowe z własnej winnicy może stać się również nie lada atrakcją gospodarstw agroturystycznych.

Wino pochodzące z produkcji organicznej, po uzyskaniu odpowiedniego atestu, może być reklamowane jako wino naturalne, a więc bioprodukt. Szczegóły uprawy organicznej regulują przepisy międzynarodowej organizacji IFOAM (International Federation of Organic Agriculture Movements). Dostosowanie się w Polsce do wymogów organicznej uprawy winorośli jest nie tylko realne, ale nawet łatwiejsze niż w krajach typowo winniczych, gdzie uprawiane są powszechnie wrażliwe na choroby grzybowe odmiany winorośli europejskiej.

Myślą przewodnią tej książki jest pokazanie, jak osiągnąć cel najważniejszy - opłacalność produkcji winogron, a następnie wina, w warunkach polskiego, mniej sprzyjającego, klimatu. Równolegle do wzrostu zainteresowania winiarstwem następują również korzystne zmiany w polskim prawie. Obowiązująca obecnie ustawa winiarska zwalnia krajowych producentów win gronowych posiadających własne winnice z obowiązku starania się o zezwolenie na produkcję wina w Ministerstwie Rolnictwa, co znacznie upraszcza rozpoczęcie tej działalności. W przygotowaniu są kolejne udogodnienia, głównie w zakresie bardzo rygorystycznego polskiego prawa skarbowego, wyrównujące nasze szansę z winiarzami Unii Europejskiej. W czasie pisania tych słów w grudniu 2005 roku decyzją Rady Europy Polska została zaliczona do tzw. strefy A uprawy winorośli. W świetle przepisów wspólnej organizacji rynku wina UE decyzja ta jest uznaniem Polski za kraj o potencjale winiarskim.

Zawarte w tej książce wiadomości są owocem wieloletnich doświadczeń i badań w moim gospodarstwie, dotyczących nie tylko doboru odmian, sposobu uprawy krzewów, ale i prac nad produkcją wina, które pozwalają mi na stwierdzenie, że uprawa winorośli w Polsce może być opłacalna i warto ją podjąć.


Wino to jeden z najstarszych składników kultury materialnej człowieka. Ma więc długą tradycję zarówno jego produkcja, jak i konsumpcja. Zadziwiająca jest mnogość uprawianych odmian winorośli i niebywała wprost różnorodność gatunków produkowanego wina. W niektórych krajach i regionach nawet z owoców tej samej odmiany uzyskuje się wino znacznie różniące się swoimi cechami. Decyduje o tym głównie skład chemiczny owoców, spowodowany warunkami mikroklimatycznymi, glebowymi, przebiegiem pogody w danym roku oraz umiejętnościami producenta.

Użytkowanie winnej latorośli przez człowieka prawie od samego początku było związane z wyrobem wina. Za kolebkę tej działalności uważa się, chociaż nie powszechnie, Azję Mniejszą. W dorzeczu rzek Eufrat i Tygrys oraz na ziemiach dzisiejszego Iranu i Afganistanu winorośl uprawiano prawie 5000 lat p.n.e. Około 1500 lat później w ówczesnej Babilonii i Asyrii znano już sposób przerobu winogron na wino. Zasady uprawy winnego krzewu oraz otrzymywania wina były dobrze znane także w starożytnym Egipcie, gdzie uprawiano już kilka odmian różniących się cechami użytkowymi. W rozpowszechnieniu winorośli w basenie Morza Śródziemnego dużą rolę odegrali Fenicjanie. W winną latorośl obfitowały kraje północnej Afryki, a szczególnie znane z produkcji wina były Syria i Palestyna. Kult wina w okresie starożytnym osiąga jednak swój szczyt w Grecji, gdzie wino było napojem narodowym. Do dzisiaj znanych jest wiele opowieści, legend i utworów literackich poświęconych umiłowanemu przez Greków bogowi wina Dionizosowi. W starożytnym Rzymie wino było początkowo sprowadzane z Grecji. Później jednak Rzymianie opracowali własne metody uprawy oraz wytwarzania wina i rozpowszechniali je w krajach bałkańskich oraz w Hiszpanii i Niemczech. Z tamtych rzymskich czasów wywodzi się kult boga Bachusa, znanego z licznych legend. Owoce i liście winorośli spotykane są jako motyw zdobniczy na najstarszych malowidłach, rycinach, a także w architekturze.

Technika prac w winnicy, zwłaszcza wyrobu wina, w tamtych czasach była bardzo prymitywna. Jak można zobaczyć na starogreckich malowidłach, w roli ogrodników występowały często kozy, które wpuszczone do winnicy, obgryzały niepotrzebne już po zbiorze liście i pędy. Powszechnie stosowaną techniką w winiarstwie było wydeptywanie winogron bosymi stopami w drewnianych korytach, w celu otrzymania soku.

Do Polski winorośl dotarła wraz z chrześcijaństwem, a za prekursorów winiarstwa uważa się powszechnie benedyktynów i cystersów. W przyklasztornych gospodarstwach uprawiali oni winorośl i wyrabiali wino głównie na potrzeby liturgiczne. Stan ówczesnych dróg był zły i transport zbyt kosztowny, aby wino mszalne sprowadzać z zagranicy. Według niektórych historyków rozpowszechnienie winnic wielkopolskich było zasługą kolonistów niemieckich. Do Małopolski winorośl dotarła z południa Europy, przypuszczalnie z państwa wielkomorawskiego, a decydującą rolę w rozpowszechnieniu uprawy odegrali benedyktyni tynieccy. Jako nowość w Polsce uprawa winorośli napotykała liczne trudności, wymagała bowiem stosowania nowych technik, a do pracy w winnicy potrzebni byli odpowiednio wyszkoleni pracownicy. Prawdopodobnie z tych powodów winorośl nie przekroczyła w początkowym okresie obecności w Polsce granic własności kościelnej, klasztornej oraz książęcej. W nieco późniejszych czasach winnice powstawały także przy szpitalach (często były dzierżawione od klasztorów), gdyż wino było uważane za skuteczne lekarstwo w wielu chorobach. Coraz częściej zdarzało się także, że winnice klasztorne były dzierżawione osobom prywatnym, a wino zaczęto traktować jako napój konsumpcyjny o wartości handlowej.

Okresem największego rozpowszechnienia winorośli w Polsce był wiek XIV. Winnice zakładane były także przez mieszczan, a kroniki wymieniają liczne miejscowości, w których wyrabiano wino - najwięcej na Śląsku, a także między innymi w Zielonej Górze, Poznaniu, Toruniu, Płocku, Sandomierzu, Lublinie i Krakowie. Obecność uprawy winorośli znalazła potwierdzenie w nazewnictwie wielu polskich miejscowości: Winnagóra, Winnica, Winiary, Winogrady itp. O ile w wieku XIII, kiedy winiarstwo nie miało w Polsce większego znaczenia gospodarczego, a wino było luksusowym napojem możnych, o tyle wiek XIV przyniósł zasadniczą zmianę. Zwiększyła się znacznie powierzchnia upraw i znacznie wzrosła konsumpcja wina, które było powszechnie spożywane, na równi z piwem i miodem. Popularność wina krajowego utrzymała się także w XV wieku, pomimo coraz większego przywozu win francuskich, włoskich, niemieckich i węgierskich. Na korzyść win krajowych przemawiała przede wszystkim znacznie niższa cena. Regres w polskim winiarstwie rozpoczął się w XVI wieku. Powodem mniejszego zainteresowania zakładaniem nowych i dalszą eksploatacją starych winnic był coraz powszechniejszy i tańszy import wina z krajów, gdzie uprawa winorośli jest łatwiejsza. Występujące w Polsce mroźne zimy obniżały lub wręcz niweczyły plon winogron, co czyniło uprawę droższą i mniej opłacalną. W chłodniejsze lata krajowe wino było niższej jakości od zagranicznego. Ostatecznego spustoszenia w polskich winnicach dokonały jednak nie mrozy, lecz długotrwałe wojny w XVII wieku. Wyniszczona tymi wojnami Polska stała się krajem zbyt ubogim, aby ktokolwiek myślał o zachowaniu tradycji winiarskich. Nieprzypadkowo okres ten dał początek trwającemu do dziś„kultowi" napoju pospólstwa - gorzałce.

W wieku XX najdłużej oparły się różnym przeciwnościom (wojny, mrozy) winnice w rejonie Zielonej Góry. Jeszcze w okresie międzywojennym areał winnic zielonogórskich wynosił ok. 300 hektarów. Do ostatecznego upadku zielonogórskich winnic po II wojnie światowej przyczyniło się przejęcie ich przez państwowe gospodarstwa rolne.

Trudna sytuacja ekonomiczna obecnych czasów wyzwala wiele nowych inicjatyw, zmierzających do poprawy bytu mieszkańców wsi. Typowym tego przykładem są coraz popularniejsze gospodarstwa o profilu agroturystycznym, dla których właśnie winnica, a zwłaszcza pełna wina piwnica, może być atrakcją przyciągającą turystów. Dzisiejsze winnice są zakładane najczęściej w tych rejonach, gdzie kiedyś już istniały, np. na Dolnym Śląsku, w Wielkopolsce, na Wyżynie Krakowsko Częstochowskiej. Wiele wskazuje na to, że inicjatywy te mają realną szansę powodzenia. Są ostrożne i opierają się na rozsądnie przeprowadzonych kalkulacjach ekonomicznych. Jednym z głównych celów tej publikacji jest wyjście tym inicjatywom naprzeciw i fachowa pomoc w ich realizacji.

 

Wstęp

Historia uprawy winorośli i winiarstwa

WINOROŚL
Systematyka

Budowa krzewu
Części podziemne
Nadziemne części zdrewniałe
Nadziemne części zielne
Wzrost i rozwój krzewów
Cechy wzrostu
Okres wegetacji
Płacz łozy
Pękanie pąków
Intensywny wzrost latorośli
Kwitnienie
Faza wzrostu jagód
Dojrzewanie owoców i drewnienie latorośli
Okres spoczynku
Faza spoczynku letniego
Faza głębokiego spoczynku zimowego
Faza spoczynku wymuszonego

Warunki siedliska
Światło
Temperatura
Woda
Wiatry
Gleba

Odmiany winorośli i ich dobór
Kryteria doboru odmian
Rejony u prawy
Cel uprawy
Metoda uprawy
Odmiany na wina białe
Odmiany na wina czerwone "
Podkładki

Zakładanie winnicy
Wybór siedliska
Przygotowanie gleby
Zakup sadzonek i technika sadzenia
Prowadzenie krzewów w pierwszym roku po posadzeniu
Prowadzenie krzewów w drugim roku po posadzeniu
Prowadzenie krzewów w trzecim roku po posadzeniu
Rusztowania

Cięcie i formowanie krzewów
Ogólne zasady cięcia
Rodzaje cięcia
Ogólne zasady formowania krzewów
Sposoby formowania krzewów
Forma bezpienna krzaczasta
Modyfikacja formy bezpiennej krzaczastej
Jednoramienny sznur Guyota
Dwuramienny sznur Guyota
Forma dwuramienna na podwójnym pniu
Forma Casenave'a (sznur stały Jednoramienny)
Sznur stały pochyły (skośny)
Lira
Sznur stały poziomy na rusztowaniu typu Y lub T
Sznur poziomy wiszący (kurtyna)
Hudson River Umbrella

Sposoby regulacji wzrostu i plenności krzewów

Pielęgnacja, nawożenie, nawadnianie
Sposoby pielęgnacji gleby
Czarny ugór mechaniczny
Ugór herbicydowy
ściółkowanie
Uprawa roślin okrywowych
Trwałe zada mienie międzyrzędzi
Bieżące nawożenie
Ogólne zasady
Azot (N)
Potas (K)
Fosfor (P)
Wapń (Ca)
Magnez (Mg)
Żelazo (Fe)

 

Bor(B)
Mangan (Mn)
Cynk (Zn)
Miedź (Cu)
Molibden (Mo)
Nawadnianie

Ochrona winorośli
Mrozy zimowe
Przymrozki wiosenne
Naturalne sposoby ochrony
Fizyczne sposoby ochrony
Przymrozki jesienne
Inne czynniki szkodliwe
Choroby wirusowe i bakteryjne
Choroby grzybowe
Szkodniki

WINO

Wino w życiu człowieka

Skład chemiczny i klasyfikacja wina gronowego

Pomieszczenia i sprzęt do wyrobu wina

Technologia wyrobu wina
Zbiór winogron
Mielenie i odszypułkowywanie winogron
Wstępna fermentacja miazgi (maceracja)
Tłoczenie miazgi
Moszcz gronowy
Odkwaszanie moszczu
Siarkowanie moszczu
Sedymentacja moszczu
Dosładzanie moszczu
Zaszczepianie nastawu drożdżami
Fermentacja alkoholowa
Fermentacja jabłkowo-mlekowa (malolaktowa)
Pielęgnacja młodego wina
Przechowywanie wina
Wyrób win specjalnych
Wino z resztkowym cukrem
Winom i od owe
Wino l i kierowe
Wino słomkowe
Wino lodowe
Wino musujące

Wady i choroby wina

Ocena jakości wina (W. Bosak)
Degustacja (ocena organoleptyczna)
Zasady degustacji
Wygląd wina
Zapach
Analiza smaku
Degustacja w praktyce winiarskiej

Konsumpcja wina

Prawo winiarskie (W. Bosak)
Strefy oprawy
Zakładanie winnic
Odmiany winorośli
Klasyfikacja win
Wymagana dojrzałość winogron
Ogólne zasady wyrobu wina - dozwolone procesy i praktyki enologiczne
Wzbogacanie
Zakwaszanie i odkwaszani
Słodzenie
Nadzór nad produkcją winiarską
Wymagane sprawozdania

 

Zbliżone produkty
Z kategorii:
Wydawnictwo:
|
Zamów telefonicznie
Zamówienia możecie Państwo składać drogą telefoniczną pod numerami:
017 851 83 43
017 250 28 10 fax
Komentarze użytkowników:
Opinie
Bardzo cieszymy się z zaufania jakim nas Państwo obdarzacie, cenimy wszystkie rzetelne uwagi i sugestie, także te krytyczne
Zamów telefonicznie
Zamówienia możecie Państwo składać drogą telefoniczną pod numerami:
017 851 83 43
Online: 1
Copyright © 2004-2014 meble.pl Wszystkie prawa zastrzeżone. Korzystanie z portalu oznacza akceptacje Regulaminu
do góry